icon-arrow-down icon icon-arrow-fill-down icon icon-arrow-next icon icon-arrow-prev icon icon-tag-close icon

Ailevi Konular

Üç Çocuk Sahibi Olmak Hakkındaki 11 Gerçek

Üç çocuk annesi bir kadın evde çocukların sayıca ebeveynlerden daha fazla olmasının nasıl bir şey olduğunun anlatıyor...

PAYLAŞ
Her sabah saat yaklaşık altıda yatak odamızın kapısı açılır ve yatağımıza ufaklıklar doluşuverir. Hafta içinde çılgınca koşturmaya başlamadan önce birkaç dakika süreyle ailece birbirimize sarılarak yatarız. 2, 8 ve 10 yaşlarındaki üç çocuk annesi olarak, öğle yemeğinin paketlemem, bebek bezlerini değiştirmem, arkadaşlık dramlarını çözmem gerekir. Bunların tümü kahveden önce olmalıdır. Günümüz, hayal edebileceğimden çok daha fazla öpücük ve sevgiyle başlarken, sabahlar bir o kadar çılgınca geçer.

Aileler sayıca ve tarz olarak birbirinden farklıdır, ancak Today Show'un gerçekleştirdiği bir araştırma anneler için baş etmesi en zor olan çocuk sayısının üç olduğunu ortaya koymuştur. Evet, üç çocuk sahibi olmak dört, beş veya altı çocuk sahibi olmaktan daha zordur. Ve nedenini anlayabiliyorum. İşte üç çocuk sahibi olmak hakkındaki 11 gerçek:

Dünya dört kişilik ailelere göre inşa edilmiştir. Hiç eğlence parkına gittiniz mi? Her alette iki kişilik oturma yeri vardır. Bu nedenle, her seferinde dışlanmış bir kişi olur. Hiçbir çocuk o kişi olmak istemez. 10 yaşındaki kızım geçen yıl hız trenine yalnız başına bindirdiğimde 20 dakika boyunca ağladı. Kız kardeşi yalnız binmek için çok küçüktü ve erkek kardeşi çok korkmuştu. Ama sorun sadece hız treni de değil. Restoran kabinleri, küçük arabalar, otel odaları. Dünya anne, baba ve iki çocukları için inşa edilmiştir.

Çok fazla öpücük söz konusudur. Günüm ne kadar kötü geçerse geçsin, üç çocuğumun olması birilerinin her an bana sarılmaya hazır olması anlamına gelir. Birileri televizyon izlerken bana öpücük vermek, sarılmak ya da bana sarılarak oturmak ister. Dokunulmanın nadir olduğu ve pek çok insanın sevgisiz yaşadığı bir dünyada, üç çocuk annesinin böyle bir sorunu asla olmaz.

Çocukların sayısı yetişkinlerin sayısından çoktur. Üçe karşı iki kişisinizdir. 2 yaşındaki çocuğum başını belaya sokmadan üç saniye yalnız kalamadığı bir yaşta. Geçen gün, büyük çocuğumun bir sorusuna yanıt vermek için üst kata çıkıp geri döndüğümde, yepyeni televizyonumuzu bir iğneyle kazıyordu. Ondan önceki gün ise buzdolabına tırmanmaya çalıştı.

Mutlaka yemeğinizi beğenen birileri vardır. Çocukları akşam yemeğinde mutlu etmek zor olabilir, ama üç çocuğunuz varsa en azından birisi yaptığınız parmesanlı tavuğun tadını çıkaracaktır. En az bir çocuk brokoli yiyecektir. En az bir çocuk mutfaktaki özgüveninizi artıracaktır.

Suçluluk duygusu kaçınılmazdır. Üç çocuğa sahipken, çocuklarınızdan birini ya da ikisini ihmal ediyormuşsunuz gibi hissedersiniz. Ben küçük çocuğumla kitap okurken, büyük olanlar yalnız başlarına oynuyor oluyorlar. En büyük çocuğumla yemek pişirirken, ortancı ve en küçük olanlar başlarının çaresine bakmak durumunda oluyorlar. Keşke on elim ve üç beynim olsaydı.

Ortanca çocuğu merak edersiniz. Bazı ortanca çocuklar mutlu olduklarını iddia ederler. Fakat bana göre, genellikle en çok ihmal edilenler onlar oluyor. Ortadaki maymun benim oğlum ve en küçük veya en büyük olmadığı için yakınıyor olsa da, müzakere becerileri en iyi olan ve genellikle karmaşada en rahat olan ortanca olan.

İhtiyaçları hiç bitmiyor. Hiç "anne" kelimesini duyunca içinizin eridiğini hissettiniz mi? Hiç "anne" kelimesini duyunca koşup bir yerde saklanmak istediniz mi? Üç çocuk annesi olarak her iki duyguyu da biliyorum. Üç çocuk varken, her an birileri size seslenir.

Üç çocuk sahibi olmak masraflı bir şeydir. Bir çocuk masraflıdır. Üç çocuk çok zorlayıcı olabilir. Doyurulacak üç boğaz, üç set aktivite, seyahat etmek istediğinizde üç uçak bileti demektir. Tatillerden bahsetmek bile istemiyorum. Üçüncü bebeğiniz bir uyarı etiketi ile gelmeli: Bu çocuk banka hesabınıza baktığınızda göz yaşlarına boğulmanıza neden olabilir.

Ve kariyer zorlukları var. Ebeveynlikle işi dengelenmek tüm ebeveynler için zor olabilir. Üçüncü çocuğum tam zamanlı kariyerimin sonu oldu. Kızım üç yıl önce doğduğunda çalışıyordum. Ama annelik izninden geri döndükten kısa süre sonra bunu sürdüremeyeceğimi anladım. Her zaman doktor randevusu olan, ödev konusunda yardıma ihtiyacı olan veya bir arkadaşına arabayla götürmem gereken biri olur. Neyse ki, yarı zamanlı bir iş bulacak (ve faturaların bir kısmını ödeyecek) kadar şanslıyım. Çocuklarım okuldan geldiklerinde burada olmayı bir milyon iş fırsatına değişmem.

Her şey kontrol altında. Dört ya da daha fazla çocuk sahibi olan anneler pes ettiklerini söylüyorlar. Okuldan gelen mektuplar imzalanmayabilir. Çocuklar akşam yemeği için simit yiyebilir. Ama üç çocuk anneleri farklıdır. Dizginler hala bizim elimizde. Zaman çok hızlı geçiyor ve bizi pes ettirmeye çalışıyor olsa da biz vazgeçmiyoruz. Biraz daha çok çalışırsak, biraz daha hızlı ilerlersek, biraz daha erken kalkarsak, her şeyin düzene gireceğini düşünürüz.

Bu asla sıkıcı değildir. Evimiz hiçbir zaman sessiz olmaz. Daima birinin arkadaşı gece yatıya gelir, oyun randevusu vardır ya da doğum günü partisi vardır. Gerçek şu ki, tüm bunlar bazen her şeyin karmakarışık olduğunu hissetsem de, hep hayal ettiğim hayat bu. Gürültülü. Dağınık. Bazen bunaltıcı. Ve hiç hayal etmediğim kadar eğlenceli.