icon-arrow-down icon icon-arrow-fill-down icon icon-arrow-next icon icon-arrow-prev icon icon-tag-close icon
Pcychologia dziecka
W procesie rozwoju dziecka są dwa etapy, które przysparzają rodzicom sporo kłopotów. Pierwszy z nich to wiek dziecięcy, a drugi to wiek dojrzewania. Obydwa etapy są do siebie bardzo zbliżone. W każdym z nich występuje siła, która sprawia, że dzieci/młodzież chcą być niezależni od rodziców. Tak, to jest ich cel - nastolatek bowiem chce przestać być traktowanym jak dziecko, a maluch nie chce być dłużej traktowany jako niemowlę.

Kiedy maluch nauczy się mówić i poruszać, rozpocznie etap odkrywania otaczającej go rzeczywistości, wszystko dla niego jest przygodą. Przez minutę wyobraź sobie, jak to jest być takim maluchem...wszystko jest "nowe". Kuchenne szafki wypełnione przeróżnymi rzeczami są bardzo atrakcyjne, nie można także zapominać o przyciskach od magnetowidu i komputerze taty. Dla takiego brzdąca nawet odpływ wody w wannie może być wystarczająco ciekawy, aby poświęcić mu sporo uwagi. Oprócz odkrywania świata poprzez dotyk, maluchy próbują i wąchają wszystko. Takie dzieci są lekkoduchami, robią to, co im się żywnie podoba. Nie interesuje ich nauka załatwiania się na sedesie, ponieważ nie przeszkadza im obecność pieluszki. Zapomnij o jakiejkolwiek samokontroli, dzieci bowiem nie mają wyrobionej systematyczności. Słowo "nie" respektują tylko, gdy w ich pobliżu jest rodzic, a jeśli zniknie z pola widzenia, to robią to, co chcą. Zazwyczaj działają wedle jednej reguły: jeśli coś jest dobre i sprawia dużo radości, to one będą chciały to nadal robić.

Znajomość psychiki takiego dziecka może pomóc w tym długim i jakże żmudnym procesie doprowadzenia go do przyjemnej odmiany. Oto kilka wskazówek, które mogą pomóc:

Pozytywne nastawienie

Pozwala ono z dużą ilością pozytywnego nastawienia działać podczas tego okresu rozwoju dziecka. Podczas jego trwania rozwijają się takie zdolności jak wyobraźnia, kreatywność i ciekawość. Musisz zrozumieć, że Twoja latorośl, poznając świat nie robi nic złego. To już nie jest mały niemowlak tylko coraz starsze dziecko, które chce odkrywać otoczenie. Cały świat stoi przed nim otworem. Dla takiego dziecka bardzo fascynujący jest fakt, iż nie musi radzić sobie z frustracją.

Ogranicz mówienie "nie"
Na tym etapie bardzo łatwo można przytłoczyć dziecko częstym mówieniem słowa "nie". W takim młodym wieku naszą pociechę interesuje dosłownie wszystko. Może się zdarzyć jednak tak, że rodzic w późniejszym czasie będzie często używał "nie". Po jakimś czasie dziecko przestanie na to reagować. Więc, jeśli jesteś rozsądny, to ogranicz liczbę "nie" do stosowania w ważnych i trudnych sytuacjach. Aby ograniczyć częstotliwość wypowiadania słowa "nie", wystarczy np. zakryć wszystkie gniazdka, płyny do czyszczenia podłogi należy umieścić wysoko, żeby nie mogły ich sięgnąć, Nie zapominaj o zabezpieczeniu sprzętu stereo i usunięciu z pola widzenia dziecka drogich chińskich figurek. Przenieś kwiaty do innego pokoju chyba, że chcesz mieć ziemię rozniesioną po całym domu, krańce stołów pokryj pianką i pilnuj, aby drzwi do piwnicy były zawsze zamknięte na klucz. Im szczelniej możesz zabezpieczyć dom, tym bardziej Twoje dziecko, jak i Ty, będziecie szczęśliwi.

Mierz siły na zamiary

Cały czas widzę rodziców, którzy zbyt dużo oczekują od swoich dzieci. Jeśli nie spełnią one ich, to wprowadzony zostaje system kar. Pod żadnym pozorem nie bij, nie myj ust dziecka mydłem, nie kładź pieprzu na język lub nie zamykaj pociechy samej w pokoju. Pamiętaj, że jeśli Twoje dziecko śmieje się, podczas gdy Ty robisz mu wyrzuty, znaczy to dla niego tylko zabawę.

Zbyt długi czas opieki nie jest wskazany

Dzieci muszą czuć więź z rodzicami podczas dojrzewania, pracownicy przedszkoli nie będą w stanie doglądać dziecka tak, jak Ty to robisz. Przez to pociecha nie będzie tak bardzo zmobilizowana do nowych wyzwań. Unikaj więc wysyłania dziecka na 11 godzin do przedszkola, ponieważ zwyczajnie to nie ma sensu. Zdaję sobie sprawę, że często rodziny nie mają zbyt wielu możliwości, aby uniknąć wysłania dziecka na tak długi czas do przedszkola. Jeśli nie chcesz, aby ono spędziło tam 11 godzin, poproś dziadków lub krewnych aby odebrali Twoją pociechę. Pozwoli to skrócić czas pobytu dziecka w przedszkolu.

Czytanie to podstawa

Nie potrafię zrozumieć, dlaczego wielu rodziców unika czytania o małych dzieciach i nastolatkach. Są to dwie najtrudniejsze grupy w całym procesie wychowawczym. Rodzice bardzo często popełniają błąd żyjąc w przeświadczeniu, że z umiejętnościami wychowawczymi się urodziło. Wychodzą oni z założenia, że zawsze człowiek będzie wiedział co zrobić. Rodzicielstwo równa wszystkich do jednego poziomu. Nieważne czy jesteś prezesem korporacji czy kierowcą autobusu, to i tak musisz nauczyć się jak wychować dziecko. Jeśli chcesz, to możesz skorzystać z trzech książek, które mogą okazać się pomocne:

Uczynić straszliwą dwójkę czymś wspaniałym napisaną przez Johna Rosemonda.

Czego spodziewać się od dziecka w młodym wieku napisaną przez Arlene Eisenberg, Heidi Murkoff i Sandee Hathaway.

Wychowanie od malucha do nastolatka napisaną przez doktora Kennetha N. Condrella

Poznanie psychiki malucha może zamienić tę długą drogę wychowania w bardzo przyjemny okres w życiu dziecka.