“Mama, hij sloeg me!"
“Nietes!”
“Welles!”
“Rob, hoe vaak heb ik al niet gezegd dat je je zusje niet mag slaan?”
“Je neemt het altijd voor haar op. Ik doe nooit iets goed.”
BAM.
De muren trillen als Rob naar zijn kamer gaat en de deur hard dichtslaat.

Klinkt dit bekend? Jaloezie tussen zussen en broertjes komt vaak voor. Deskundigen noemen het 'zusterrivaliteit'. Je kunt het ook gewoon competitiedrang noemen.

Waarom hebben zussen en broertjes het gevoel dat ze met elkaar moeten concurreren? Om hun ouders lievelingetje te worden. In hun ogen is het doel van concurreren meer aandacht krijgen van de ouders en zo het favoriete kind te worden. De bedoeling is dat zij goed lijken te doen, terwijl broer of zus slecht lijkt.

Kinderen beginnen hun leven met een moeder die er alleen voor hen is. Dan moeten ze leren delen. Mama is niet alleen van Rob. Ze is samen met papa, dus moet Rob leren dat hij mama moet delen met papa. Wanneer er een klein broertje of zusje bijkomt, moet hij zijn ouders nog meer delen. Hun hele jeugd lang zullen kinderen moeite hebben met het begrip delen. Jaloezie en rivaliteit kunnen doorgaan tot in de volwassenheid.

Hieronder vind je een 5-stappen-plan om de rivaliteit tussen kinderen te verminderen. Probeer het eens toe te passen.

Stap een: Maak voor elk van je kinderen tijd vrij om apart met hen door te brengen. Het hoeft niet lang te zijn: 20 minuten per week kan al genoeg zijn. Je kunt ook afwisselen met je partner. Deze ervaring werkt rustgevend voor kinderen. Privétijd kan de jaloerse gevoelens verminderen. Probeer dit zoveel mogelijk te doen.

Stap twee: Stop met het spelen van politieagent of rechter', wanneer je kinderen ruzie maken. Elk kind wil favoriet zijn, dus zullen ze altijd proberen de ander in een kwaad daglicht te zetten. Wanneer je daarover oordeelt, laat je dus het ene kind de 'goede' zijn en de ander de 'slechte'. Het ene kind ziet zichzelf ook als het goede kind, en het andere kind zal altijd proberen de volgende keer het goede kind te zijn. Dus als je oordeelt, beloon je in feite het ruzie maken. In plaats daarvan kun je een nieuwe regel instellen: elke keer dat ze ruzie maken, geef je een waarschuwing om binnen twee minuten te stoppen. Als ze dat niet doen, stuur ze ze allebei naar hun kamer voor ongeveer 20 minuten. Als je kind gaat klagen dat het niet eerlijk is, zeg dan dat je dat niets kan schelen. Wat jou kan schelen, is dat ze ophouden met ruziemaken..

Aan het einde van de time-out vraag je aan je kinderen wat ze eraan kunnen doen om dit in het vervolg te voorkomen. Ze hebben misschien eigen ideeen: "We kunnen namen op de potloden plakken, zodat we weten welke van wie is." Of jij moet met de oplossing komen. Onthoud dat kinderen moeten leren met elkaar om te gaan, en dit begint thuis. Wanneer je je kinderen bijbrengt hoe ze met onenigheid om moeten gaan, leer je ze ook hoe ze met vriendjes om moeten gaan.

Stap drie: Laat je kinderen weten dat je gaat evalueren hoe ze met elkaar omgaan aan het einde van de dag. Wanneer je aan het einde van de dag tevreden bent over hun gedrag, beloon ze dan met wat langer tv-kijken, wat later naar bed gaan, of met een extra verhaaltje voor het slapen gaan.

Stap vier: Om je kinderen nog meer te motiveren om goed met elkaar om te gaan, stel je een 'weekendprijs' in. Als ze een goede week hebben en zich goed gedragen, krijgen ze een prijs in het weekend. Op zondag kun je bepalen wat de prijs is voor de komende week - het huren van een dvd, een vriendje dat blijft slapen, spelletjes, langer opblijven, etcetera.

Stap vijf:< /B> Beloon je kinderen als ze zich goed gedragen. Het betekent dat je je kinderen complimentjes geeft, ze aandacht geeft, wanneer ze leuk met elkaar omgaan. Dit is een krachtige strategie in het vormen van het gedrag van kinderen. Veel ouders negeren hun kinderen wanneer ze zich goed gedragen, en worden boos als ze ruziemaken. Op deze manier krijgen ze alleen aandacht als ze iets fout doen. En voor sommige kinderen is negatieve aandacht beter dan helemaal geen aandacht.

Voer niet meteen vijf stappen in. Stap een, twee en vijf kunnen voldoende zijn. Laat het gedrag van je kinderen echt te wensen over, werk dan alle vijf stappen door.

Veel ouders ervaren dat het ruziemaken van zussen en broertjes echt al het plezier uit het familieleven kunnen halen. Dan is de moeite van deze stappen heel wat waard.